چند روزیه که وقتی تارا نقاشی میکنه البته وقتی سر کیف باشه و به نقاشی دل بده خطوطی که روی کاغذ میکشه خیلی درهم و برهم نیست و به نظر میاد اشکال خاص و منظمی هستن خیلی دلمون می خواد بدونیم چه چیزی رو تو ذهنش مجسم میکنه که این شکل ها رو می کشه به نظر میاد که صورت آدم یا یه نفر با دست و پاهاش پاشه. اينطور كه تارا خودش با زبون مخصوص به خودش ميگه منظور از اين شكل ها آدم ها هستن.

تارا ۲۲ ماهه شده و الان تقریبا وقتی باهاش صحبت میکنیم تا حد زیادی متوجه منظور ما میشه منتهی چون هنوز خودش توانایی کاملی در تکلم نداره در جواب دادن از کلمات منفرد و خیلی ساده استفاده میکنه. موقعی که با تارا حرف میزنیم احساس جالبی داریم آدم فکر میکنه واقعا تارا به عنوان یک نفر می تونه هم صحبت آدم باشه اونم صحبت راجع به موضوعاتی که اصلا اعصاب خرد کن نیست و فارغ از دل مشغولی های روزمره است. مثلا راجع به موش کتاب داستان و توپ بازی و نقاشی کشیدن و چیزهایی از این قبیل.